Op een zondagmorgen mezelf betrapt op het neurien van een tweetal zinnen.. 'Cry wolf verify verify.. brain let me be'. Ik was druk bezig met begeleiding van een mens met een dwangstoornis.. en dacht na over hoe dat aan de binnenkant eruit zag..
Toen ik in oude aantekeningen statistiek terecht kwam waar stond; 'I am the Mean in between'.. moest lachen om mezelf En opeens schoot het door mijn hoofd; ' Wat als we DSM-classificaties vertalen naar muziek?'
En zo begon ik een jaar geleden met schrijven van teksten, Maar ook nog graadje dieper nadenken uitzoeken en uitvoelen en bevragen van belevingswerelden.

The Journey Through the DSM neemt je mee langs verschillende psychische aandoeningen en persoonlijkheidsstoornissen. Iedere classificatie krijgt een eigen muzikale vertaling, waarin emoties, gedachten en ervaringen tot uitdrukking komen.
Dat kan nooit uitputtend zijn. Mensen zijn te kleurrijk en te eigen om elk detail vorm te geven. Mijn doel is wel steeds geweest ( en is) mensen recht doen.
Ik schreef ook vanuit alle verhalen die ik heb mogen beluisteren van mensen die zich voor mij open gesteld hebben. Daar ben ik altijd dankbaar voor.
Tekst en muziek moesten elkaar aanvullen en versterken. Ik heb gepoogd te laten beleven en voelen hoe dingen kunnen zijn voor een ander.. en vergis je niet herkenning ligt dichtbij voor ons allemaal.

Ook het fenomeen classificatie (labels) zelf heb ik opnieuw voor mijzelf onder de loep gelegd. 'where does all the madness live'.
Als student hield het me bezig.. wie maakt 'de gekte' in ons? Wij zelf het brein de context en wanneer is iets nu abnormaal en op basis waarvan is dat dan zo?
bestaat een gemiddeld mens wel?

Muziek geïnspireerd door psychologie, met ruimte voor herkenning, verwondering en begrip. Want achter iedere classificatie schuilt een mens met een eigen verhaal.